اهالی کارتاژن نیز برای خدای خود بعل بچه قربانی میکردند - گاهی تا 300 بچه در یکروز ـ و آنها را در حضور مادرهای خود به آتش می افکندند. حتی یونانیها که به عقیده مورخین متمدن ترین ملل قدیم بوده اند بنا به گفته دیودور (Diodore) تاریخ نویس یونانی قبل از نبرد دریائی سالامیس که منجر به نابودی ناوگان ایران گردید سه نفر از محترمین ایرانی را که اسیر کرده بودند برای خدایان قربانی کردند تا در این برخورد فاتح شوند.

اسکندر پادشاه مقدونیه نیز در جنگهای خود رفتاری به از این نشان نداده است. بنا به گفته آریان نویسنده یونانی قرن دوم در موقع تصرف چند شهر یونان کشتار عجیبی براه انداخته حتی به زن و بچه رحم نکرد و آنچه از این کشتار جان بدر برده بود به بردگی فروخته شد. در موقع تصرف شهر فینیقی صور نیز دستور داد 2000 نفر مدافعین را که اسیر شده بودند بداربکوبند و 30000 زن و بچه را به بردگی بفروشند.

حتی نوشته اند که رومی ها نیز بعد از جنگ با هانیبال سرکرده کارتاژن و شکست از وی در سرزمین امروزی فرانسه چهار نفر از اسرا را برای خدایان قربانی کردند.

قوم دیگر که برای خدایان خود آدم قربانی میکرد آستکهای سرخپوست بودند که در مکزیک تا موقع هجوم اسپانیائی ها در اوائل قرن شانزدهم تمدن پیشرفته ای داشته ولی به قربانی آدم به حدی علاقمند بودند که با اقوام دیگر به جنگ برمیخاستند تا از آنها اسیر گرفته برای خدایان خود قربانی کنند. آنها سینه قربانی زنده را می شکافتند و قلب او را بیرون می کشیدند و جنازه را از پله های معبد خدایان به پایین می افکندند. مینویسند که در موقع افتتاح معبدی بیش از ده هزار نفر را به همین شکل قربانی کردند. آنها برای یکی از خدایان بچه قربانی میکردند و معتقد بودند در موقع قربانی بچه، اشک خدا سرازیر میشود و بشکل باران ریزش میکند.