بشر از موقعیکه شروع به زراعت کرد برای کارهای سنگین خوداحتیاج به کمک پیدا کرد.ابتدا اسرای جنگی را به بیگاری میکشید و بتدریج خرید و فروش آدمی بعنوان برده معمول شد. می نویسند در زمان هامورابی پادشاه بابل قیمت یک برده مطابق ارزش یک گاو نر بود. تجارت برده را اول یونانیها شروع کردند و جزیره دلوس مرکز فروش برده بود. در اینجا اغلب بیش از هزار برده در یکروز معامله میشد.

شهر آتن مهمترین مرکز تمدن یونان 20000 سکنه داشت که 300000 برده نگاه میداشتند. شهررم را مینویسند 5/1 میلیون برده داشت. مصریها برای معابد خود و تشکیلات وسیع آنها احتیاج به برده زیادی داشتند و فرعون از اسرای جنگی به معابد هدیه میداد. مثلاً بنا به مدارکی که از تومارهای مصر بدست آمده معبد آمون متجاوز از 86000 برده داشته است. رومیهای اشرافی برده زیادی نگاه میداشتند. داشتن برده زیاد علامت تشخص بود. یک سوم جمعیت شهر رم را برده ها تشکیل میدادند و عده آنها به 250000 الی 300000 نفر میرسید. برده ها در دنیای قدیم از هیچگونه حقوقی برخوردار نبودند و حتی کشتار آنها مثل کشتن حیوانات منعی نداشت. در مملکت روم برده ها را با پاهای زنجیر شده به زراعت وامیداشتند تا نتوانند فرار کنند.

برده ای در رم ارباب خود را کشت. طبق قوانین رم برای جبران این جرم تمام برده های آن خانه محکوم بمرگ بودند ولی چون عده آنها در این مورد به چهار صد نفر میرسید مردم به کشتار آنها اعتراض کردند. وقتی موضوع به اطلاع قیصر رسید دستور داد قانون را اجرا کرده برای ارعاب سایر برده ها همگی را بدار بکوبند. قضایای قیام برده های روم در جزیره سیسیل بسرکردگی اوینوس وقیام دیگر بسرکردگی اسپارتاکوس و فجایع و کشتارهای این عصیانها قبلاً شرح داده شده است.

ادیان بزرگ مسیح واسلام با اینکه با بردگی موافق نبودند رسماً آنرا منع نکردند. فقط بعضی از پاپها برده فروشی را محکوم کردند. دین یهود نه فقط بردگی را نهی نکرد بلکه در تورات امر کرده است (سفر تثنیه باب 20 آیه 10-14):« چون به شهری نزدیک آئی تا با آن جنگ نمائی آنرا برای صلح ندا کن. و اگر تو را جواب صلح بدهد و دروازه ها را برای تو بگشاید آنگاه تمامی قومی که در آن یافت میشوند بتو جزیه دهند و تو را خدمت نمایند. و اگر با تو صلح نکردند با توجنگ نمایند آنرا محاصره کن و چون یهوه خدایت آنرا بدست تو بسپارد جمیع ذکور را با شمشیر بکش لیکن زنان و اطفال و بهایم و آنچه در شهر باشد یعنی تمامی غنیمتش را برای خود بتاراج بر و غنائم دشمنان خود را که یهوه خدایت بتو دهد بخور. »

در قرون وسطی وقتی شهری را در جنگ میگرفتند تمام مردان را کشته زنان و بچه را به بردگی میبردند. خرید و فروش سیاهان مثل معامله اجناس دیگر بود و عیب نمیدانستند. حتی اشخاصی معروف مثل فردیناند اول قیصر اطریش و الیزابت اول ملکه انگلستان برای تهیه و فروش برده سرمایه گذاری میکردند. برادرشارل دوم پادشاه انگلستان جهت خرید و فروش برده شرکتی تأسیس نمود که سالی 3000 برده به ملاکین انگلستان میفروخت. همچنین نجبای انگلستان و اسپانیا شرکتی دائر کردند. در ظرف 20سال 160000 برده برای کشاورزان امریکا فرستاده شد.

در سال 1713 دولت انگلیس با اسپانیا قراردادی بست که بموجب آن فروش برده به مستملکات اسپانیا برای مدت سی سال در انحصار انگلستان بود. برای امضای این قرارداد به پادشاه اسپانیا 200000 کرون (واحد پول اسپانیا) رشوه داده شده بود. اندیشمند معروف فرانسه ولتر در یک کشتی مخصوص حمل برده با 50000 فرانک شرکت کرده بود. بسیاری از روسای قبایل سیاهپوستان یا همسایه های خود شروع به جنگ و ستیز مینمودند که اسیر جنگی گرفته و به اروپائیها بفروشند. حکومتهای اروپا از دلالان و ربایندگان برده پشتیبانی میکردند زیرا اینها برای هر برده مبلغی مالیات میپرداختند.

در اروپا برده گرفتن و برده فروشی بدست پرتقالی ها، اسپانیولی ها، هلندی ها، انگلیسی ها و فرانسوی ها از اواخر قرن پانزدهم شروع شد و تا اول قرن نوزدهم هم ادامه داشت که آفریقائی های بدبخت و بعد سرخپوستهای امریکا را به اسارت میبردند. آنها با کشتیهای خود به سواحل آفریقا حمله کرده و در چند نقطه پایگاه مخصوص جمع آوری برده تأسیس نموده و اغلب با روسای قبیله همدست میشدند. این برده ها را از راه معاوضه با مشروبات، پارچه یا زیور آلات بدلی بدست می آوردند و اغلب نیز شبانه بدهات حمله کرده زن و بچه را میکشتند و مردها را به بردگی میبردند.

در ظرف این مدت تخمین زده اند بین  30 تا 50 میلیون برده فقط از آفریقا ربوده شده و اغلب به امریکا برای تشکیلات وسیع کشاورزی آنجا با استفاده زیادی فروخته شده است. در موقع خرید در مواردی یک اسب پیر را با 12 الی 25 برده معاوضه میکردند. این برده ها را در اوائل به یکصد سکه طلا میفروختند. بعد از اینکه عده بیشتری به ربودن سیاهان و برده فروشی مشغول شدند قیمت ها پائین آمده به 30 و بالاخره به 10 سکه طلا رسید. انگلیسی ها برای تجارت برده شرکتهائی تأسیس کردند و در قرن شانزدهم در ظرف چهل سال 5/3 میلیون سیاه پوست را به امریکا فروختند.