تصویری که به چنگیز خان نسبت داده می شود

 

خشکسالی – قحطی یا زیاد شدن جمعیت در طول تاریخ بشر به طور مکرر علت کوچ کردن طوائف و حمله به سرزمین همسایگان بوده است ولی گاهی هم این قبیل تجاوزات صرفاً جنبه کشورگشائی داشته. شرح کشورگشائی و تاخت و تاز یکی از اقوام مغول معروف به هون را در قرن پنجم میلادی بطور خلاصه قبلاً برای خوانندگان آورده ایم. در اوائل قرن سیزدهم میلادی باز اقوام مغول از سرزمین خود بحرکت در آمدند. چنگیز با 200هزار سوار خود اول چین را تسخیر کرد. میگویند در موقع تصرف شهر پکن 60هزار دختر از ترس گرفتاری به دست سوارهای چنگیز خود را از بالای دیوارهای شهر به پائین انداختند.

چنگیز پس از تصرف چین به طرف غرب رفت و شهرهای سمرقند و بخارا را تصرف کرد و پس از غارت به آتش کشیده و با خاک یکسان نمود.

از هر جا قشون وی عبور میکرد بیابان خشکی پشت سر باقی میگذاشت. یکی از مورخین مینویسد در بعضی شهرها بعد از عبور مغول حتی یک سگ و یا گربه زنده دیده نمیشد. هر شهری را که چنگیز تصرف میکرد مردان قوی را برای بردگی نگه میداشت و زنهای زیبا را به سرکرده های قشون می بخشید و بقیه مردم را گردن میزد. بعضی را در حضور خود چنگیز با وضع فجیعی می کشتند. پس از چین و ترکستان نوبت روسیه رسید و قشون چنگیز تا مجارستان و لهستان پیش رفت. در ظرف چهل سال بیش از نصف دنیای آنروز تصرف کرده میلیونها اهالی آن سرزمینها را کشت. معروف است که پس از مرگش در سال 1227 میلادی نعش او را با چهل دختر زنده سوزاندند.

 

 

امپراتوری چنگیزخان و نوادگانش

 

پس از مرگ چنگیز پسر و نوه اش قشون مغول را به سه دسته تقسیم کرده و حملات خود را بطرف غرب ادامه دادند. دراواسط قرن سیزدهم مسکو را تصرف کرده 24000نفر را کشتند و کلیساها را خراب کردند. دسته دیگر بوداپست را گرفته مشغول کشتار مردم شد. یک دسته از قشون مغول به سرکردگی هلاکو بغداد را تصرف کرد وهشتصد نفر از مردم را از دم تیغ گذراند. بدین وسیله چهل روز کشتار مردم ادامه داشت. حلب و شام را نیز گرفت و با خاک یکسان کرد. یکی دیگر از اشخاصی که به شقاوت و بیدادگری در تاریخ معروف شده تیمور لنگ است که در قرن چهاردهم از سمرقند حرکت کرده ایران،هندوستان و سرزمینهای آسیای مرکزی را از دیوار چین تا مسکو تسخیر کرد. جنایتهای او بیسابقه بود. میگویند در سبزوار 2000 نفر را لای دیوار گذاشت. در اصفهان همین عمل را با 70000 نفر کرد. در بغداد 90000 اسیر را گردن زده سرها را چون کوهی روی هم انباشت. در موقع تصرف دهلی نیز صدهزار نفر را گردن زد. درموقع هجوم مغول بطرف غرب وعبور از ترکمنستان در اوائل قرن سیزدهم در اثر فشار قشون مغول یکی از قبائل ترکمن نیز براه افتاده بود. پس از تصرف آسیای صغیر حکومت خود را در آنجا برقرار کرد. پادشاه این ترکها در اویل قرن چهاردهم  عثمان نام داشت و بدین جهت از آن ببعد آنها را بنام ترک عثمانی خواندند. ترکهای عثمانی ملل روم شرقی را بتدریج تا قسطنطنیه عقب راندند. بعد از دو قرن و نیم (درسال1453) نوبت قسطنطنیه رسید. در حالیکه قشون اصلی ترکها به این شهر حمله میکرد دسته دیگر به یونان رفت. شهرها را خراب میکرد سکنه را به اسارت و بردگی میبرد تا بشهر کوینت رسید. یکی از مورخین مینویسد در موقع تصرف این شهر در بعضی نقاط زمین از کشته ها پوشیده بود. زنها را از خانه و کلیسا بیرون می کشیدند و به اسارت می بردند. فریاد زنها و فغان بچه ها در فضا پیچیده بود. یکی از سلاطین آنها بنام سلطان سلیم در سال 1513 دستور داد در ممالک زیر سلطه او چهل هزار نفر مردم شیعه را از پیر هفتاد ساله تا طفل هفت ساله کشتند.