انسان اشرف مخلوقات؟

در هزاره سوم قبل از میلاد مسیح اقوام سامی از داخل صحرای عربستان بحرکت در آمده و سرزمینهای سوریه، قسمتی از آسیا ی صغیر و بین النهرین را به تدریج به تصرف خود در آورده و در این سرزمینها حکومتهای مختلفی بوجود آوردند که معروفترین آنها آکاد، آشور و بابل است. شقی ترین آنها آشوریها بودند که در جنگ شهرها را خراب کرده و مردم را می کشتند یا به اسارت می بردند و گفته می شود که آنها را گاهی به سیخ می کشیدند.

روی صورت آنها قیر مذاب میریختند، پوست آنها را می کندند، گوش و بینی و لبهای آنها را می بریدند یا آنها را لای دیوار زنده بگور میکردند. پادشاه آشورتیگلت پیلرز یازده قرن قبل از مسیح بخود می بالید که در کنار دریای « بالا » که شاید مقصود دریای سیاه باشد شهری را گرفته و از سرهای اهالی تلی ساخته است. یکی دیگر از پادشاهان آشور زنهریب در آثاری که باقی گذارده کشورگشائیهای خود را شرح می دهد: « دود 34 شهر را که تصرف کردم همراه با بوی گوشت سوخته برای خوشایند خدایانم به آسمان فرستادم. تمام آنهائی که به خدای من آشور بی احترامی کردند دادم زبانشان را بیرون کشیدند. دست و پای اسیران قطع شد و برای خوشایند دل خدایان من جلوی شیرها و سگهای من انداخته شد. » زنهریب تقریباً 700 سال قبل از مسیح بابل را فتح کرد. راجع به این شهر می گوید: « . . . اهالی را چه کوچک چه بزرگ زنده نگذاردم . . . از اجساد آنها کوچه های شهر را پر کردم . . . شهر و خانه هایش را خراب کردم و سوزاندم . »

پسر او در قصاوت کمتر از پدر نبوده است زیرا راجع به فتح شهری بخود بالیده و گفته است : « سه هزار مردم شهر را با آتش سوزاندم . . . پوست رئیس شهر را کندم و روی دیوار افکندم . شهر را با خاک یکسان کردم. »

نیم قرن بعد مادها شهر را ویران کردند و با کلدانیهای بابل متحد شده نینوا را بعد از دو سال محاصره تصرف نموده و سرزمین آشوریها را به صحرائی تبدیل نمودند .