قصاوتهای دیگر روم (1)
بخش اول
راجع به رفتار رومی ها با ملت یهود در بالا قضایائی را شرح دادیم. اما رفتار آنها با اقوام دیگر نیز به از این نبود. رومیها در جنگها و کشورگشائی های خود با کمال شقاوت رفتار میکردند. منجمله در موقع جنگ با کارتاژن در شمال آفریقا، شهری که بدست فنیقی ها بنا شده و مملکت مقتدری بوجود آورده بود. این مردم بهترین دریانوردان عهد خود و زرنگترین تجار آن دوران و از این جهت رقبای روم در دریای مدیترانه بودند و رومیها تصمیم به نابودی آنها گرفتند.
تندیس هانیبال
سکه ای که روی آن تصویری از هانیبال دیده می شود
شرح جنگهای روم و هانیبال سرکرده کارتاژن مفصل است و خارج از برنامه ماست. هانیبال با قشون خود از سرزمین اسپانیای امروز،کوه های پیرنه و کوهستان آلپ عبور کرده وارد ایتالیا شد و در پیکارهایی موفق به شکست دادن قشون روم گردید. توقف او در سرزمین روم سالها ادامه داشت ولی بعد از این همه سختی ها و پیکارها قشون کافی برای تصرف شهر رم نداشت. در این بین رومی ها در آفریقا قشون پیاده کرده بودند و هانیبال مجبور به مراجعت شد. شهرکارتاژن سه سال در مقابل حملات رومیها مقاومت کرد ولی بالاخره بدست دشمن افتاد. رومیها بعد از تصرف شهر مدت 6 روز مشغول کشتار مردم بودند و بقیه را به بردگی بردند و شهر را به آتش کشیده با خاک یکسان کردند. در موقع قشون کشی به مقدونیه در سال 168 قبل از میلاد نیز تمام سکنه 70 شهر این سرزمین را به بردگی بردند. همچنین راجع به قشون کشی به یونان پلوتارک مورخ معروف رومی مینویسد در موقع تصرف شهر آتن قشون روم در نیمه شب با بوق و کرنا فریاد و سر و صدا وارد شهر شده شروع به غارت و کشتار مردم کرد. جوی خون در رهگذرها جاری شد. عده زیادی نیز از ناراحتی و ناامیدی خودکشی کردند. در موقع تصرف شهر گورینت نیز بعد از ویران کردن شهر اهالی را به بردگی بردند. یکی از شقی ترین و خونخوارترین سرکرده های رومی بنام سولا (Sulla) در اوائل قرن اول قبل از میلاد مأمور تسخیر شهرهای یونان شد.
تندیس سولا
در جنگ داخلی بین اشراف روم بسر کردگی همین شخص و طبقات محروم بسرکردگی ماریوس اشراف فاتح شدند. غیر از آنچه در زد و خورد کشته شد سولا دستور داد پیروان ماریوس که در حدود 6000 نفر بودند در محلی جمع کرده همگی را کشتند. صدای فریاد این قربانیان در شهر پیچیده بود. ولی سولا به اینهم اکتفا نکرده صورتی از کلیه مخالفین خود تهیه نمود. در هر کجا و هر شهری آنها را یافتند می کشتند. در یکی از شهرها عده مقتولین به 12000 نفر رسید.شهر کاپوا را که از شهرهای معروف آن روز ایتالیا بود با خاک یکسان شد. در اواخر قرن اول قبل از میلاد عمر جمهوری روم بسر رسید و امپراتوری شروع شد.
دومین امپراتور روم موسوم به تیبریوس (Tiberius) در خونخواری کمتر ازسولا نبود ولی در کینه توزی از او سخت تر بود. تاریخ نویس رومی موسوم به سوئتون که تاریخ زندگی امپراتورهای روم را نوشته راجع به او می گوید یکروز نبود که دستور اعدام عده ای را صادر نکند حتی در روزهای جشن. بعضی را جلوی روی بچه هایشان و بعضی را همراه با کودکانشان می کشتند. بعضی را بعد از شکنجه زیاد در جزیره کاپری از بالای کوه به دریا پرتاب میکردند و در آب ملوانان به ضرب پارو کار آنها را می ساختند. نظیر این جنایات و بدتر از اینها از چند نفر از امپراتورهای بعدی نقل شده است، مانند انداختن محکومین جلوی حیوانات وحشی برای نمایش و سرگرمی تماشاچیان.
